کاشکی کبوتر حرم بشم رو گنبد بپرم
خیلی دلم تنگه آقا دلم میخواد بیام حرم
دلم میخواد که یک روزی بیام من از باب الجواد
مثه تموم عاشقا ازت بگیرم من مراد
بخونم زیر لب آقا اینجوری دست مرا بگیر که
سوی تو شاه آمدم از همه جا بریده ام
بر تو پناه آمدم
بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود
داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی شود
هین تو مرانی ام ز در خسته و دل شکسته ام
سایه گنبدت کجاست این همه راه آمدم
آقا اگر چه من بدم کبوتر رو گنبدم
هر جا برم بازم یه روز میام رو گنبد میپرم
هر چقد از تو دور بشم آخر راه من تویی
تو زندگیم امام رضا فقط پناه من تویی
بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود
داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی شود
