یه کوچه با دو کاج قد خمیده
یه خونه ساده و دنج و محقر
نوشته زیر عکس کنج طاقچه
محمد مهدی لطفی نیاسر
محمد مهدی لطفی نیاسر
داره میخنده عکس روی طاقچه
جوونی عین سرو قد کشیده
جوونامون چه سرون توی میدون
کسی افتادن مارو ندیده
یه روزی بست کیف و چفیهش رو
سفر رفت ومدافع حرم شد
شهید تو راه نابودی صهیون
تو قلب رهبرشم محترم شد
اون کاری کرد که این باورم شد
یه روزی میرسه که خاک ایران
میشه اعجاز صد طوفان الاقص
نه اسرائیل میمونه و نه صهیون
چقدر نزدیکه این صحنه خدایا
تو قم اونو به غیرتش میشناسن
نجیبه با مرامه عین شیره
جوون و با لیاقت عین سقا
برای حضرت زینب میمیره
آره ایران ما خاک جنونه
شبیه عشق حرمت داره خاکش
پر از لطفی نیاسر های عاشق
شقایق خیر و لاله زاره خاکش
اینو نوشت شهید با خون پاکش
یه روزی میرسه که خاک ایران
میشه اعجاز صد طوفان الاقص
نه اسرائیل میمونه و نه صهیون
چقدر نزدیکه این صحنه خدایا
