خانه سرود/سرود/رفیق-محراب
از اول اهل این دنیا نبودی خودت گفتی تو این برزخ اسیری کدوم پروانه رو دنبال کردی که تو پرواز میسوزی و میری تو کی بودی که هر جایی که رفتی سکوت شهری رو فریاد کردی بزار یک بار این مردم بدونن چه شهرهایی رو تو آزاد کردی کسی که با تو جنگیده محاله ندونه بی تو لشکر سد نداره ندونه چیه فرق اون سپاهی که احمد داره و احمد نداره چقدر گفتی که از جامونده هاییی چقدر گفتی تنت باید رها شه یه لشکر تو بهشتی که تو میخوای مگه میشه بی فرمانده باشه تو که تو آسمون پرواز کردی یه لحظه ما رو از دنیا رهاکن برای خیلی از ماها غریبی برای خیلی از ماها دعا کن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *