خانه سرود/سرود/کوچه-یس(تهران)

اسما بریز آب روان بر پیکر یاس کبودم
دیدی فلک از من گرفت هستی من بود و نبودم
به بچه ها پفتم آروم گریه کنن زبون بگیرن
خدا کنه تو غصه بی مادری از غم نمیرن
گناه زهرای من چی بوده که گوشه ی چشم اون کبوده
کبوده یا رنگ داغ و دوده
بی کس و تنها شدم فاطمه
 همدم غمها شدم فاطمه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *