سفر کردم تا مدینه رفتم تا اوضاعو ببینم یا للعجب چه محشر بود
خود جبرائیل با جمعی در حال رفت و آمد به سمت خونه حیدر بود
یه ماه کامل تو آسمونا بود اما ماه اصلی تو آغوش پیمبر بود
ای بر سر خوان حسن
نان مخور از سر هر سفره به جز نان حسن
ای یم احسان حسن
من حسینی شدم از ذکر حسین جان حسن
من حسینی شدم از ذکر حسین جان حسن
حسن قرآنه میگم حسن جانانه
حسن بگو که اسمش نشونه ایمانه
حسن مصداق کرامت و انفاقه
بیا که امشب بازار عیدی دادن داغه
حسن حسن یا مولا
حسن حسن یا مولا
حسن حسن یا مولا
حسن حسن یا مولا
در خونه تا دم سحر وا بود
هر چی میومد مهمون جدید بازم جا بود
میزد بارون دونه دونه تا جایی که
تموم صحراهای مدینه دریا بود
یه حیدر پیش حضرت زهرا و
یه حیدر دیگه تو آغوش پیمبر بود
ای با کرامات حسن
تا ابد هر چه کریم است به قربان حسن
ای مرد پیکار حسن
بوده عباس علمدار طرفدار حسن
بوده عباس علمدار طرفدار حسن
شب مسکینه سفره چقد رنگینه
حسن روی لب های شیر عرب شیرینه
کرم سرشاره خدا هوامو داره
از حسنی ها قطعا عذابو بر میداره
حسن حسن یا مولا
حسن حسن یا مولا
حسن حسن یا مولا
حسن حسن یا مولا
