خانه سرود | خانه‌ای برای صدای ایمان

معلمی یه عشقه

رو تن این تخته سیاه

نوشتی از روشنیا

یه رود شدی و دریا رو

نشون دادی به ماهیا

مسیر علم و ادبو

گذاشتی پیش پای من

تو مثل شمع سوختی تا

روشن بشه فردای من

خورده گره اسم تو با

مطهری رجاییا

صدای تو صدای عشق

شغل تو شغل انبیا

آقا اجازه

تو ذهنمون هست

همیشه صدای تو

خانوم اجازه

می‌خوایم پا بذاریم

جای پای تو

آقا اجازه

درس زندگی رو

یادمون دادی

خانوم اجازه

ممنونیم راه رو

نشونمون دادی

می‌ خوام ستاره‌ ها رو

یه جا به پات بریزم

دست تو رو می‌ بوسم

معلم عزیزم

با نو کلاس و دفتر

پر از هوای عشقه

معلمی یه شغل نیست

معلمی یه عشقه

گفتی که پر بگیریم

تا قله‌ های دنیا

از کوچه الفبا

تا آخر ثریا

گفتی بزرگ می‌ شیم ما

وقتی زیاد بدونیم

اونوقته که می‌ تونیم

بگیم که ما می‌ تونیم

آقا اجازه

تو ذهنمون هست

همیشه صدای تو

خانوم اجازه

می‌خوایم پا بذاریم

جای پای تو

آقا اجازه

درس زندگی رو

یادمون دادی

خانوم اجازه

ممنونیم راه رو

نشونمون دادی

دیدگاهتان را بنویسید